Arxiv

Posts Tagged ‘AXCP’

“Təklifimin ağsaqqallığa dəxli yoxdur”

Fevral 26, 2010 15 şərh

26 February, 2010

Əli Kərimli: «Mənim yaşım ağsaqqallıq etməyə imkan vermir. Amma Isa bəy niyə ağsaqqallıq etmək istəmir, onu bilmirəm. Onun ki yaşı buna imkan verərdi»

«Kimin nə reaksiya verməsindən asılı olmayaraq, birlik üçün səylərimi davam etdirəcəm»

Müsavat başqanı Isa Qəmbərin “müxalifətdə casus axtarışı” tipli açıqlamaları düşərgə daxilində münasibətləri gərginləşdirib və bu gərginlik davam edir. “Azadlıq” blokuna daxil olan ALP lideri Lalə Şövkətə qarşı yönələn bu ittihamlar elə vəziyyət yaradıb ki, artıq müxalifətin seçkiyə böyük birlik halında getməsi ciddi sual altına düşüb. Yaranmış vəziyyətlə bağlı “Azadlıq”a müsahibəsində AXCP sədri Əli Kərimli çıxış yolunun qaldığını deyib və konkret təklif irəli sürüb. Ə.Kərimli Müsavat başqanının ad çəkmədiyini xatırladıb və deyib: “Isa bəy yaxın günlərdə xüsusi bir açıqlama ilə çıxış edib, onun ittihamlarının hədəfinin Lalə xanım olmadığını, bu fikri səsləndirən zaman Lalə xanımı düşünmədiyini söyləyə bilər. Təsəvvür edirsiniz, bu halda necə böyük dəyişiklik ola bilər…”.
AXCP sədrinin bu təklifinə Müsavat başqanı dünən münasibətini açıqlayıb. O, “Yeni Müsavat” qəzetinə verdiyi müsahibədə bu təklifi şərt kimi qəbul etdiyini göstərib və “casus” mövzusunda dediklərinin üstündə qaldığını bildirib. I.Qəmbərin cavabına münasibət öyrənmək üçün Ə.Kərimliyə müraciət etdik:

– Əli bəy, “Azadlıq” bloku ilə Müsavatın seçkilərdə birgə iştirakına imkanların qaldığı barədə bizə müsahibənizdə dediklərinizə Isa Qəmbərdən cavab gəlib. Siz bildirmişdiniz ki, Isa Qəmbər özünün “casus” ittihamlarında ad çəkməyib, odur ki, gələcəkdə açıqlama verib Lalə Şövkəti nəzərdə tutmadığını deyə bilər və bununla da birlik danışıqları üçün əsas yaranar. Amma Müsavat başqanı bunu şərt kimi dəyərləndirib və sözlərinin üstündə qaldığını deyib…
– Mən özümə qarşı kiminsə şərt irəli sürməsini qəbul etmədiyim üçün, özüm də heç kimə şərt qoymuram. Mən sadəcə Isa bəyə təklif etdim ki, mövqeyini aydınlaşdırsa yaxşı olar. Bir aydır ki, Azərbaycan mətbuatı bir sadə məsələni aydınlaşdırmaq istəyir. Isa bəyin agent axtarışının hədəfində Lalə xanımdır, yoxsa, yox? Bir tərəfdən iddia olunur ki, Isa bəy Lalə xanımın adını çəkməyib və bu fikirdə həqiqət var. Digər tərəfdən hər şey edilir ki, ictimaiyyətdə belə bir qənaət yaransın ki, hədəf doğrudan da Lalə xanımdır. Mən də istədim ki, bu qeyri-müəyyənlik aradan qalxsın. Həm də pozitiv istiqamətdə. Hamı görür ki, Lalə xanıma qarşı bu ittihamın səslənməsi ictimaiyyətin necə etirazına səbəb olur. Isa bəy də deyib ki, o, Lalə xanımın adını çəkməyib. O zaman daha aydın şəkildə hədəfin Lalə xanım olmadığını söyləməklə müxalifətin birliyi qarşısında maneəni götürmək olmazmı? Təklifi qəbul edib-etməmək isə Isa bəyin işidir.

– Isa Qəmbərin cavabından belə görünür ki, təklifi qəbul etmir. Cavabı olduğu kimi deyirik: “Hesab edirəm ki, əgər Əli Kərimli ağsaqqallıq eləmək istəyirsə, bunu ”Azadlıq” blokunun çərçivəsində məhdudlaşdırsın. Mənim siyasətdə Əbülfəz Elçibəydən sonra ağsaqqalım olmayıb və kimsə çətin ki, ola bilsin”.
– Mənim təklifimin ağsaqqallığa dəxli yoxdur. Şəxsən mən çalışıram ki, nəinki məndən yaşca daha kiçik olanların, hətta övladım yaşında yeniyetmənin də təklifi ağlabatandırsa, onu qəbul edim. Yox, təklifi məqsədəuyğun saymıramsa, onda səbəbini izah edim. Mənim yaşım ağsaqqallıq etməyə imkan vermir. Amma Isa bəy niyə ağsaqqallıq etmək istəmir, onu bilmirəm. Onun ki yaşı buna imkan verir.

– Bütün bunlardan sonra “Azadlıq” bloku ilə Müsavatın seçkidə birgə iştirak etməsinə yenə də təşəbbüs göstərəcəksiniz?
– Əlbəttə. Kimin nə reaksiya verməsindən asılı olmayaraq, birlik üçün səylərimi davam etdirəcəm. Birliyin alternativi daxili rəqabətin güclənməsidir, pərakəndəlikdir, 2010-cu il fürsətinin itirilməsidir. Ötən illərin təcrübəsindən xatırlayıram ki, Azərbaycan müxalifətinin birləşməsinə nail olmaq heç vaxt asan olmayıb. Yeri gəlmişkən, Isa bəyin bu günkü (dünənki – red.) açıqlamasından sonra onlarla mətbuat orqanı məndən cavab almağa çalışıb. Mən əlbəttə, belə bir məsələyə sağlam jurnalist marağını təbii sayıram. Amma illərlə müxalifətin varlığını belə xatırlamayan iqtidaryönlü medianın müxalifət liderləri arasında polemika yaratmağa bu qədər maraq göstərməsi də bizi düşündürməlidir. Deməli, onlar maraqlıdır ki, müxalifət daxilində gərginlik artsın, müxalifət liderləri parlament seçkilərinə hazırlaşmaq əvəzinə bir-biri haqqında “şok” açıqlamalar versinlər, gündəm dəyişsin. Şəxsən mənim hakimiyyətin bu istəyinin reallaşmasına kömək etmək fikrim yoxdur. Isa bəyin hansı açıqlama verməsindən asılı olmayaraq, onunla mətbuat polemikası aparmayacağam. Xahiş edirəm, jurnalistlər də bunu nəzərə alıb, bu mövzu ilə bağlı nə mənim, nə də özlərinin vaxtlarını almasınlar.

Xəyal Şahinoğlu

http://azadliq.az/?p=49115

Bizim iki variantımız var

Yanvar 18, 2010 4 şərh

“Media forum” saytının suallarını AXCP sədri Əli Kərimli cavablandırır.

– Əli bəy, nəticələrindən narazı qaldığınız bələdiyyə seçkilərindən sonra növbəti seçkilər barədə nə düşünürsüz, parlament seçkisinə qatılacaqsızmı?

– Seçkiyə təqribən on ay vaxt qalıb və son qərarların qəbul edilməsi hələ tezdir. Lakin hazırkı niyyətim iştirak etməkdir. Partiyanı və müxalifət düşərgəsini daha yüksək səviyyədə səfərbər etməklə bağlı müəyyən planlarım var.

– Nədir planlarınız?

– Əsas məqsəd ölkədə müəyyən ruh yüksəkliyinə, vətəndaş fəallığına nail olmaqdır. Bu olmayacağı təqdirdə hər hansı bir uğurdan danışmaq belə mümkün deyil. Planlarımız seçki islahatlarına nail olmaq, müxalifətin maksimum birliyinin təmin olunması istiqamətində çalışmaq, demokratik qüvvələrin böyük birliyinin yaradılmasına çalışmaq, beynəlxalq birliyin diqqətini daha çox seçki islahatına yönəltməkdir. Bir müddət sonra daha konkret planlar barədə də danışacağıq.

– İndiki situasiyada müxalifətin maksimum birliyinə nail olmaq ehtimalı nə dərəcədə yüksəkdir?

– Azərbaycanda müxalifətin birləşməsi həmişə problem kimi görünür. Çünki həqiqətən də müxalifət daxilində buna maneələr olur. Digər tərəfdən də bu birliyin olmasını istəməyən qüvvələr çalışırlar ki, maneələri olduğundan da ciddi təqdim etsinlər. Ona görə də indiki vəziyyətdə müxalifətin birliyi çox çətin iş kimi görünür. Mənə elə gəlir ki, biz çətinlikləri aşmağı bacarmalıyıq. Əgər biz bu birliyi yarada bilməsək, indiki qeyri-demokratik şəraitdə, majoritar seçki sistemində uğurlardan danışmaq olmaz.

Müxalifətin maksimum birliyinə nail olmaq lazımdır. Düzdür, hamını bir araya gətirmək heç vaxt mümkün olmayıb, amma elektoratın əksəriyyətinin arxasınca gedəcəyi birliyi yaratmaq realdır və mən bunun üçün çalışacam.

– Əhalinin fəallaşması necə, realdırmı? Sizcə, əhalinin fəallaşmasına müxalifət necə nail ola bilər?

– Mən başa düşürəm ki, indiki şəraitdə əhalinin fəallaşmasını təsəvvür etmək çətindir. Lakin bu mümkündür. Biz bu il ya çətin işləri bacarmalıyıq, ya da ümumiyyətlə heç nə edə bilməyəcəyik. Mən bu barədə çox düşünmüşəm, müəyyən təhlillər aparmışam. Deyərdim ki, əhalinin fəallaşmasının ilkin şərti müxalifətin optimal formatda birləşməsidir. Ona görə də biz bu vəzifələrin ardıcıllığını müəyyənləşdirməli və ciddi siyasi qüvvələrin konsensusunu əldə etməliyik. Hələlik mən bu məsələlər barədə ümumi danışmağa üstünlük verirəm. Çünki bunların hamısı digər siyasi qüvvələrlə də razılışdırılmalıdır. Güman ki, yaxın zamanlarda bu yöndə məsləhətləşmələr olacaq.

– Parlament seçkisində birgə iştirak üçün müxalifətin vətəndaş cəmiyyəti nümayəndələrinə müraciət etməsi də mümkündürmü?

– Fikrimcə, biz “Azadlıq” blokunun 2005-ci ildə birliyin əldə olunması istiqamətindəki təcrübəsini uğur hesab edə bilərik. Hüquqi qələbə çala bilməməyimiz tamam ayrı məsələdir və bunun səbəbi hamıya məlumdur. Lakin real olaraq hakimiyyətə alternativ yarada bildik. Blokda cəmi üç partiya təmsil olunurdu, amma biz nüfuzlu ziyalıları, incəsənət xadimlərini də öz aramıza almaqla kifayət qədər ciddi bir birlik yaratdıq və prosesin gedişində hətta digər blokların təmsilçiləri də “Azadlıq”la bir cərgədə dayandılar. İndi də söhbət təqribən bu ssenarini həyata keçirməkdən gedir.

Təbii, aradan beş il ötüb, birliyin daha da təkmil formasına çalışmaq lazımdır. 2005-də biz iyirmiyə qədər tanınmış ziyalını dəstəkləmişdik. Onların heç bir maddi gücü yox idi, lakin onlar nüfuzlu ziyalılar idi, və bu, çox yaxşı təcrübə idi. İctimaiyyət nümayəndələri, ziyalılar bu dəfə də bizə qoşulsalar, onları dəstəkləyə bilərik. Demokratik qüvvələrin cəbhəsində xalq, ictimaiyyət , mətbuat nümayəndələri təmsil olunmalıdır. Üzərimizə belə bir birliyin zərurətini qəbul etmək və seçki dairələrində ictimaiyyət nümayəndələrinə yer ayırmaq düşürsə, biz buna hazırıq.

– Seçkidə fəal iştirak üçün pul lazım gəlir. Maliyyə məsələsi müxalifət üçün problem olacaq, yoxsa bir işıq yeri var hər halda?

– Bizim iki variantımız var. Birincisi on illər ərzində Azərbaycan müxalifətinin tapdığı çarədir – normal ölkələrdə pulla görülən işləri biz pulsuz görməyi öyrənmişik. Seçki kampaniyasının çox ağır işlərini bizim fəallarımız könüllü olaraq yerinə yetirirlər. Üstəlik, öz resurslarından istifadə edərək bizə köməklik göstərirlər. Çünki hökumət həm siyasi partiyaları maliyyələşdirmir, həm də bunu başqalarının etməsini kriminal kimi qiymətləndirilir. Ona görə də biz əsas işlərin könüllülük əsasında görüləcəyinə ümid edirik.

Yerdə qalan işlərdə, məsələn, televiziya çıxışları və reklam rolikləri üçün efir vaxtının alınmasında əvvəlki seçkilərdə olduğu kimi, fəallarımızın fədakarlıqlarına ümid edirik. Bizim partiyalarda çox fədakar insanlar var. Bu insanlar on ildən artıq müddətdə işsiz qalmalarına, dəfələrlə həbs olunmalarına baxmayaraq öz əqidələrindən dönməyib mübarizəni davam etdirir, hətta elələri də olur ki, öz məhdud ailə büdcələrindən kəsib partiyanın maliyyələşməsinə kömək edirlər. Bu cür fəallarımız bütün seçki kampaniyalarında bizə dəstək olublar.

– Bu seçki ilində majoritar sisteminin dəyişməsi istiqamətində də mübarizə aparacaqsızmı? Ümumiyyətlə, indiki situasiyada bu realdırmı?

– Əlbəttə, biz proporsional seçki sisteminin bərpasını tələb edəcəyik. Bu sistem çoxpartiyalılığa daha çox zəmin yaradır. Hökumət partiya liderlərinin parlamentdə təmsilçiliyinə yol verməmək üçün bu qaydanı ləğv edib. Bildiyiniz kimi, partiya liderləri bir qayda olaraq siyahılarda ön sıralarda yer alırlar və onların seçilmək şansı daha çox olur. Amma majoritar sistemdə hökumət bütün bu proseslərə nəzarət edir.

Mən builki parlament seçkisində proporsional sistemin bərpa olunacağını real hesab etmirəm. Çünki hökumətin buna münasibəti göz önündədir. Açıq demək lazımdır ki, biz bu məsələdə çox ciddi beynəlxalq dəstək ala bilməyəcəyik. Baxmayaraq ki, bu sistemin çoxpartiyalılıq üçün daha yaxşı zəmin yaratdığını onlar da qəbul edirlər. Ümumiyyətlə, Avropada bu sistem getdikcə daha geniş yayılır. Tendensiya bu sistemin yayılması istiqamətindədir, həta keçmiş postsovet məkanında da. Amma beynəlxalq strukturlar birmənalı şəkildə deyə bilmirlər ki, majoritar sistem qeyri-demokratikdir. Çünki ABŞ, Böyük Britaniya kimi demokratik ölkələrdə bu sistemdən istifadə olunur.

Ona görə də real planlar qurmaq lazımdır. Proporsional sistemin bərpası uğrunda mübarizə aparaq, amma planlarımızı indiki vəziyyətə uyğunlaşdıraq. Majoritar sistemin özünün də üstünlükləri var. Biz 2005-ci ildə məhz bu sistemdə qalib gələ bildik. O, müxalifətin daha geniş birliyi üçün zəmin yaradır. Hər kəs başa düşür ki, müxalifət hər dairədən çoxlu sayda namizəd verəndə, hakimiyyətinsə bir namizədi olanda müxalifətin bir partiyasını təmsil edən namizədin hamıdan artıq səs toplaması real deyil. Majoritar sistem müxalifətin birləşməsi üçün əlavə stimul yaradır. İkincisi, partiya liderləri, nüfuzlu siyasətçilər hamılıqla partiya siyahılarındakı üstün yerlərinə ümid etmədən seçki dairələrinə üz tutmalı olurlar. Müxalifətin ən güclü namizədləri seçkidə birbaşa iştirak edir. Yəni yalnız ölkə miqyasında deyil, həm də konkret bir dairədə müxalifətin güclü namizədləri yarışa qoşulur. Majoritar sistemin üstünlüklərindən istifadə edib seçkidə uğur qazanmağın strategiyası işlənməlidir.

– Bələdiyyə seçkilərinin nəticələrindən çıxış edərək parlament seçkiləri haqda proqnozlarınız necədir?

– Mənim müəyyən ümidlərim var, optimistəm. Hesab edirəm ki, parlament seçkisində ölkədə ciddi dəyişikliklər üçün müəyyən əsaslar olacaq ki, demokratiya istiqamətində irəliləyişlər baş versin. Mən heç vaxt onun tərəfdarı olmamışam ki, hər seçkini demokratiya və demokratik qüvvələr üçün son şans kimi dəyərləndirək. 2010-cu ilin parlament seçkisinə Azərbaycanda demokratiya uğrunda mübarizənin önəmli bir mərhələsi kimi baxıram və məndə daxili bir inam var ki, ölkəni indiki vəziyyətindən daha yaxşı duruma gətirib çıxara biləcəyik.

«Media forum»